Bu bir şaka olmalı ama gülmedim!

Olsa olsa şaka olmalı bu, başka bir şey olması mümkün olamazdı zaten. Erzurum’un sembolü haline gelen tarihi Çifte Minareli Medrese’nin önüne yaptırılıp konulan engelli rampası, görülen tepki üzerine apar-topar kaldırıldı. Önceki gün Vakıflar Bölge Müdürlüğü’nün sorumluluğundaki tarihi mekanın ön merdiveninin önüne, sırf talep ediliyor diye hiçbir değeri ve özelliği bulunmayan demirden oluşan engelli rampası konuldu. Maliyeti yaklaşık 100 bin lirayı bulan ve monte edilerek muhtemelen 2 gün boyunca bu tarihi mekanın önünde boy gösteren ucube rampa, artık gören duyarlı vatandaşların ve biraz da sosyal medyanın baskıları üzerine apar-topar kaldırıldı. Tarihi hiçbir özelliği olmayan ve o güzelim kıymetli Selçuklu eserinin önünde bir garabet gibi kısa süreli olsa da duran engelli rampasının kaldırılması sevinçle karşılanırken, bir kez daha böylesi önemli mekanlarda restorasyon ve benzeri çalışmalar yapılırken mekanın ruhunun ve mimari özelliğinin de dikkate alınması gerektiği gerçeği su yüzüne çıktı. ‘’Bu bir hataydı, tekrarlanmaz daha’’ diyeceğim ama onu da diyemiyorum. Zira son zamanlarda sürekli aynı şeyi tekrarlayıp duruyoruz, adeta ezberimiz oldu. Kıymetli baylar, değerli bayanlar. Restorasyon ciddi bir iştir ve bilimsel tarafı vardır. Tarih kokan bir kentte sıklıkla da gerçekleşen böylesi uygulamalar, yöneticilerin hassasiyet konusunda yetersiz olduklarını da anlatıyor aslında. Restorasyon ve uygulamalar sayesinde o yapının veya eserin kültürel ve tarihi değeri korunur ve gelecek kuşaklara aktarılır. Komik duruma düşmek için yapılmaz, kimse çarpmasa, Selçuklu’nun ruhu çarpar, lütfen bir daha olmasın. Bu şakaysa çok kötü bir şakaydı, kendi adıma ben nedense hiç gülmedim. Ve bu benim son kararımdır!