Genel anlamda emperyalizmin hedefi öyledir; parçala, böl ve yut üçlemesi. Rus kinezliklerinin birlik olması ve ardından yayılma politikaları bu yol üzerinde ilerlemiştir. Türkistan, Sibirya birlik olamayan, bölünmüşlük ve kendine ‘beğ’ anlayışı nedeniyle 15. Yy. itibariyle Rus Çarlığının avı olmuştur. Rus Çarlığı, Batı’dan aldığı parçala, böl ve yönet modelini her alanda geliştirmiştir.
Bu bağlamda Kafkaslarda da çatışmaların altında aynı nedenler yatmaktadır. Konuyla ilgili büyük bir literatür tarayan Mustafa Burkan Erdoğan, “Bölgede yaşanan çatışmalara değinmek gerekirse kısaca şunlar söylenebilir:
Kuzey Osetya’nın Prigorodni bölgesinde Oset ve İnguşlar birlikte yaşıyordu. 1944’e kadar bölge Çeçen-İnguş ASSR yapısına dahildi. 23 Şubat 1944 Çeçen-İnguş Sürgünü(Soykırımı)’nden sonra, 7 Mart 1944’de özerk cumhuriyet lağvedildi. Toprakları bölündü:
İnguşetya’nın batı bölgeleri, Groznenski bölgesine dâhil edilen Assinsk Boğazı Galaşkinski bölgesi dışında Kuzey Osetya ASSR’ine taşındı. Bu bölgeler Kuzey Osetya yapısı içinde Prigorodni bölgesinin parçası oldu.
Prigorodni Bölgesi, Vladikavkaz şehri ile Mazdok bölgesinin kime ait olması gerektiği tartışması etrafında, bölgedeki iki etnisite arasında ortaya çıkan bir sorundur. Dolayısıyla günümüzde geldiği boyut itibarıyla bir etnik çatışmadır. Ancak sorunun tohumlarının atıldığı 1944 ve çatışmanın patlak verdiği 1992’ye kadar geçen sürede yaşanan gelişmelere bakıldığında, meselenin etnik olmaktan ziyade siyasi bir sorun olduğu anlaşılmaktadır.
1957 itibariyle Çeçen-İnguşların anavatanlarına dönmeye başlamalarının ardından İnguşlar topraklarını Osetlerden geri istediler. Ancak isteklerine olumlu bir karşılık bulamadılar. Bu sürecin ardından başlayan gerilim, 1981’de Oset taksicinin bir grup İnguş tarafından öldürülmesiyle iyice arttı.
Prigorodni bölgesinin İnguşlara geri verilmesini önlemek için her türlü yola başvuran Kuzey Osetya yönetimi, 14 Nisan 1991’de, haksız ve yasa dışı biçimde, Prigorodnıy bölgesi ve Vladikavkaz şehrinde olağanüstü hal ilan etmiştir. Moskova yönetimi ise, Kuzey Osetya’nın bu yasa dışı eylemlerini kınamak yerine, Gürcistan’a karşı mücadele eden Güney Osetya’ya askerî yardım sağlama bahanesi altında, Rusya Savunma Bakanlığı ve Rusya İçişleri Bakanlığı aracığıyla Kuzey Osetya’ya büyük miktarda silah aktarmıştır.”
Bu bağlamda Kafkaslarda da çatışmaların altında aynı nedenler yatmaktadır. Konuyla ilgili büyük bir literatür tarayan Mustafa Burkan Erdoğan, “Bölgede yaşanan çatışmalara değinmek gerekirse kısaca şunlar söylenebilir:
- İnguş- Oset Çatışması
- Abhaz- Gürcü Savaşı
- Gürcü- Oset Çatışması
- Kabardey- Balkar Çatışması
- İNGUŞ-OSET ÇATIŞMASI
Kuzey Osetya’nın Prigorodni bölgesinde Oset ve İnguşlar birlikte yaşıyordu. 1944’e kadar bölge Çeçen-İnguş ASSR yapısına dahildi. 23 Şubat 1944 Çeçen-İnguş Sürgünü(Soykırımı)’nden sonra, 7 Mart 1944’de özerk cumhuriyet lağvedildi. Toprakları bölündü:
- Merkez bölümünde Grozni başkenti ile Groznenski bölgesi oluşturuldu ve buraya Stavropol Kray yapısından bir bölge bağlandı;
- Güneydoğu bölgeleri Dağıstan ASSR’ine taşındı;
- Güney bölgeleri ve İnguş Prigorodni bölgesi güney bölümü Gürcistan SSR’ine taşındı.
İnguşetya’nın batı bölgeleri, Groznenski bölgesine dâhil edilen Assinsk Boğazı Galaşkinski bölgesi dışında Kuzey Osetya ASSR’ine taşındı. Bu bölgeler Kuzey Osetya yapısı içinde Prigorodni bölgesinin parçası oldu.
Prigorodni Bölgesi, Vladikavkaz şehri ile Mazdok bölgesinin kime ait olması gerektiği tartışması etrafında, bölgedeki iki etnisite arasında ortaya çıkan bir sorundur. Dolayısıyla günümüzde geldiği boyut itibarıyla bir etnik çatışmadır. Ancak sorunun tohumlarının atıldığı 1944 ve çatışmanın patlak verdiği 1992’ye kadar geçen sürede yaşanan gelişmelere bakıldığında, meselenin etnik olmaktan ziyade siyasi bir sorun olduğu anlaşılmaktadır.
1957 itibariyle Çeçen-İnguşların anavatanlarına dönmeye başlamalarının ardından İnguşlar topraklarını Osetlerden geri istediler. Ancak isteklerine olumlu bir karşılık bulamadılar. Bu sürecin ardından başlayan gerilim, 1981’de Oset taksicinin bir grup İnguş tarafından öldürülmesiyle iyice arttı.
Prigorodni bölgesinin İnguşlara geri verilmesini önlemek için her türlü yola başvuran Kuzey Osetya yönetimi, 14 Nisan 1991’de, haksız ve yasa dışı biçimde, Prigorodnıy bölgesi ve Vladikavkaz şehrinde olağanüstü hal ilan etmiştir. Moskova yönetimi ise, Kuzey Osetya’nın bu yasa dışı eylemlerini kınamak yerine, Gürcistan’a karşı mücadele eden Güney Osetya’ya askerî yardım sağlama bahanesi altında, Rusya Savunma Bakanlığı ve Rusya İçişleri Bakanlığı aracığıyla Kuzey Osetya’ya büyük miktarda silah aktarmıştır.”
