Yoksul Aile Çocukları
Erken büyürler yoksul aile çocukları
Erken yatar erken kalkarlar
Iskalayıp bazı çağlarını bir ucundan tutarlar hayatın
Gailesini taşırlar
Yapılacak işlerin
Bilmezler yaş günü, yıldönümü
Erken büyürler yoksul aile çocukları
Zaman başka akar onlar için
Yoğun yaşarlar yaşadıklarını
Yoğun yaşarlar yaşayamadıklarını
Başkadır bakışları
Başkadır gülüşleri
Erken büyürler yoksul aile çocukları
Bayramları düğünleri başkadır onların
Düşüktür omuzları
Asıktır yüzleri
Gülmezler herkesin güldüğüne
Bakmazlar herkesin baktığına
Erken büyürler yoksul aile çocukları
Bu yüzden olmalı
Her zaman içlerinde bir çocuk ağlar
Bir deli kan akar damarlarında
Gözlerinde hep bir uçurtma uçar
Erken büyürler yoksul aile çocukları
***
Mahmut Şahin, ‘İçimdeki Ben Masalı’ adını verdiği 2008 ilk basımlı şiir kitabının okurla buluşmasından ve sevenleri için çok uzun sayılabilecek bir susma molasından sonra sosyal medya sayfasında yayımladığı bu şiirle aramıza döndü. Belki de yazıyordu, biriktiriyordu, demliyordu kendini içten içe ama biz bilmiyorduk.
Tam da şubat ortasıydı. Yoksulların can yakan soğuğu kırık hayallere katık yaptıkları zaman. Biz; Mahmut Şahin’in dostları, kardeşleri, öğrencileri, meftunları ve şiir sevgisini ve yazma cesaretini ondan almış kimseler.
Çok sevindik bu şiire.
İçeriğine ve o çok dokunaklı pitoreskine değil elbette; şiirin o tarafı içimizi lime lime etti, başka mevzu…
Biz, Mahmut ağabeyimizin uzun bir aradan sonra yeni bir şiiriyle bize uzaklardan, kırk sıra dağın ardındaki Kelkit’ten bir selâm, bir merhaba, bir armağan göndermesine sevindik…
***
İçlerinde hep bir çocuk ağlayan, damarlarında daima bir deli kan akan, gözlerinde hep bir uçurtma uçan ve ne yazık ki keyiften değil mecburen erken büyüyen o çocukları ve o çocuklara adanmış bu muhteşem şiiri irdelemek, deşmek, otopsi yapmak değil niyetim.
Üstelik böyle bir şey benim haddim de değil.
Ben, sadece bu şiiri siz de okuyasınız istedim.
Bir de üniversiteyi Trabzon’da (KTÜ) birlikte okurken benim hem dostum hem ağabeyim hem de hayatıma giren ilk gerçek edebiyat öğretmenim olmuş sıradışı adam Mahmut Şahin’e uzaklardan bir yankı, bir selam göndermek istedim.
Karlı dağları aşıp ulaşması ümidiyle…
Erişir belki, kim bilir?
Erken büyürler yoksul aile çocukları
Erken yatar erken kalkarlar
Iskalayıp bazı çağlarını bir ucundan tutarlar hayatın
Gailesini taşırlar
Yapılacak işlerin
Bilmezler yaş günü, yıldönümü
Erken büyürler yoksul aile çocukları
Zaman başka akar onlar için
Yoğun yaşarlar yaşadıklarını
Yoğun yaşarlar yaşayamadıklarını
Başkadır bakışları
Başkadır gülüşleri
Erken büyürler yoksul aile çocukları
Bayramları düğünleri başkadır onların
Düşüktür omuzları
Asıktır yüzleri
Gülmezler herkesin güldüğüne
Bakmazlar herkesin baktığına
Erken büyürler yoksul aile çocukları
Bu yüzden olmalı
Her zaman içlerinde bir çocuk ağlar
Bir deli kan akar damarlarında
Gözlerinde hep bir uçurtma uçar
Erken büyürler yoksul aile çocukları
***
Mahmut Şahin, ‘İçimdeki Ben Masalı’ adını verdiği 2008 ilk basımlı şiir kitabının okurla buluşmasından ve sevenleri için çok uzun sayılabilecek bir susma molasından sonra sosyal medya sayfasında yayımladığı bu şiirle aramıza döndü. Belki de yazıyordu, biriktiriyordu, demliyordu kendini içten içe ama biz bilmiyorduk.
Tam da şubat ortasıydı. Yoksulların can yakan soğuğu kırık hayallere katık yaptıkları zaman. Biz; Mahmut Şahin’in dostları, kardeşleri, öğrencileri, meftunları ve şiir sevgisini ve yazma cesaretini ondan almış kimseler.
Çok sevindik bu şiire.
İçeriğine ve o çok dokunaklı pitoreskine değil elbette; şiirin o tarafı içimizi lime lime etti, başka mevzu…
Biz, Mahmut ağabeyimizin uzun bir aradan sonra yeni bir şiiriyle bize uzaklardan, kırk sıra dağın ardındaki Kelkit’ten bir selâm, bir merhaba, bir armağan göndermesine sevindik…
***
İçlerinde hep bir çocuk ağlayan, damarlarında daima bir deli kan akan, gözlerinde hep bir uçurtma uçan ve ne yazık ki keyiften değil mecburen erken büyüyen o çocukları ve o çocuklara adanmış bu muhteşem şiiri irdelemek, deşmek, otopsi yapmak değil niyetim.
Üstelik böyle bir şey benim haddim de değil.
Ben, sadece bu şiiri siz de okuyasınız istedim.
Bir de üniversiteyi Trabzon’da (KTÜ) birlikte okurken benim hem dostum hem ağabeyim hem de hayatıma giren ilk gerçek edebiyat öğretmenim olmuş sıradışı adam Mahmut Şahin’e uzaklardan bir yankı, bir selam göndermek istedim.
Karlı dağları aşıp ulaşması ümidiyle…
Erişir belki, kim bilir?
