Engel oranı düşürüldüğü için maaşları kesilen engelli Muhammet ve anne Sevim Arslan, soruna bir çözüm bulunmasını bekliyor.
Elif KAÇMAZ
Doğuştan cam kemik hastalığı ve çeşitli rahatsızlıkları bulunduğu için 2009 yılında Palandöken Devlet Hastanesi’nden yüzde 70 özürlü raporu alan Muhammet Haktan Arslan’ın, Ağustos ayında 18 yaşına girdiği için raporunun yenilenmesi istendi. Erzurum Bölge Eğitim ve Araştırma Hastanesi’nden 4 Aralık’ta verilen raporda özürlü oranı yüzde 55’e düşürüldü. Raporun gereken sınırda olmadığı gerekçesiyle Muhammet ve anne Sevim Arslan’ın maaşları kesildi. Konuşmakta ve duymakta zorlanan çocuğuna verilen yeni rapora itirazı için gittikleri her yerde ‘Bu gidişle askere bile göndeririz’ cevabı alan anne Arslan, “Çocuğum duymuyor, konuşamıyor, altına yapıyor, askere çağrılsa nasıl yapacak, cam kemik hastası olduğu için düşünce her yeri kırılıyor, okula ben götürüp getiriyorum. 15 kere ameliyat oldu. Dışarı çıkınca başında bekliyorum“ diye konuştu.
Dışarı çıkıp oynamak istiyor
Çocuğunun engelliliğinde değişme olmamasına rağmen özürlülük oranının düşürüldüğünü söyleyen anne Arslan, “2009 yılında çocuğuma yüzde 70 sürekli kullanacağı engelli raporu verildi. 18 yaşına girdiği için çocuğumun aldığı engelli maaşı ve benim de bakım param kesildi. İtiraz için gittiğim Sosyal Hizmetler’de çocuğun 18 yaşına girdiğini ve maaşın tekrar bağlanabilmesi için raporun yenilenmesi gerektiğini söylediler. Hastaneye yolladılar. Gerekli işlemler yapıldı. İki ay sonra raporlar geldi. Haktan’ın yüzde 70 olan engelli raporu yüzde 55’e düşürülmüştü. Bu yüzden orta engelli olduğu için askere çağrılması olanağı da olabilirmiş. Çocuk duymuyor, konuşamıyor ve altına yapıyor. Bakımını ben yapıyorum, tırnaklarını ben kesiyorum, sakal tıraşını ben yapıyorum. En üzüldüğüm konu ise cam kemik hastası olması okula ben götürüp getiriyorum, dışarı çıkıp oynamak istiyor ama düşünce her yeri kırılıyor.15 kere ameliyat oldu. Nasıl bu çocuğa yüzde 55 engelli raporu veriliyor “ ifadelerini kullandı.
Haktanın geleceğine ağlıyorum
Eşinin vefat ettiğini kalacak yeri olmadığı için, büyük oğlunun yanında kaldığını dile getiren Arslan, şunları söyledi:
“ Yanında kaldığım oğlumun durumu iyi değil, çocukları var. Bir oğlum asker, ona para yollayamıyorum. Yardım ve gıda yardımı istemiyorum, 52 yaşındayım açlığa dayanırım, ama ben Haktan’ın geleceğine ağlıyorum, Haktan’ın elinden tutsunlar, yoksa okuldan da atılacak, ben de ölsem bu çocuğa kim bakacak, maaşı olsa yine bakacak kimseler bulunur. Haktan konuşamıyor ki kendini nasıl savunacak, bana da bir şey olsa bu çocuk yalnız kalır, ben çocuğumun hakkını istiyorum”.
Elif KAÇMAZ
Doğuştan cam kemik hastalığı ve çeşitli rahatsızlıkları bulunduğu için 2009 yılında Palandöken Devlet Hastanesi’nden yüzde 70 özürlü raporu alan Muhammet Haktan Arslan’ın, Ağustos ayında 18 yaşına girdiği için raporunun yenilenmesi istendi. Erzurum Bölge Eğitim ve Araştırma Hastanesi’nden 4 Aralık’ta verilen raporda özürlü oranı yüzde 55’e düşürüldü. Raporun gereken sınırda olmadığı gerekçesiyle Muhammet ve anne Sevim Arslan’ın maaşları kesildi. Konuşmakta ve duymakta zorlanan çocuğuna verilen yeni rapora itirazı için gittikleri her yerde ‘Bu gidişle askere bile göndeririz’ cevabı alan anne Arslan, “Çocuğum duymuyor, konuşamıyor, altına yapıyor, askere çağrılsa nasıl yapacak, cam kemik hastası olduğu için düşünce her yeri kırılıyor, okula ben götürüp getiriyorum. 15 kere ameliyat oldu. Dışarı çıkınca başında bekliyorum“ diye konuştu.
Dışarı çıkıp oynamak istiyor Çocuğunun engelliliğinde değişme olmamasına rağmen özürlülük oranının düşürüldüğünü söyleyen anne Arslan, “2009 yılında çocuğuma yüzde 70 sürekli kullanacağı engelli raporu verildi. 18 yaşına girdiği için çocuğumun aldığı engelli maaşı ve benim de bakım param kesildi. İtiraz için gittiğim Sosyal Hizmetler’de çocuğun 18 yaşına girdiğini ve maaşın tekrar bağlanabilmesi için raporun yenilenmesi gerektiğini söylediler. Hastaneye yolladılar. Gerekli işlemler yapıldı. İki ay sonra raporlar geldi. Haktan’ın yüzde 70 olan engelli raporu yüzde 55’e düşürülmüştü. Bu yüzden orta engelli olduğu için askere çağrılması olanağı da olabilirmiş. Çocuk duymuyor, konuşamıyor ve altına yapıyor. Bakımını ben yapıyorum, tırnaklarını ben kesiyorum, sakal tıraşını ben yapıyorum. En üzüldüğüm konu ise cam kemik hastası olması okula ben götürüp getiriyorum, dışarı çıkıp oynamak istiyor ama düşünce her yeri kırılıyor.15 kere ameliyat oldu. Nasıl bu çocuğa yüzde 55 engelli raporu veriliyor “ ifadelerini kullandı.
Haktanın geleceğine ağlıyorum
Eşinin vefat ettiğini kalacak yeri olmadığı için, büyük oğlunun yanında kaldığını dile getiren Arslan, şunları söyledi:
“ Yanında kaldığım oğlumun durumu iyi değil, çocukları var. Bir oğlum asker, ona para yollayamıyorum. Yardım ve gıda yardımı istemiyorum, 52 yaşındayım açlığa dayanırım, ama ben Haktan’ın geleceğine ağlıyorum, Haktan’ın elinden tutsunlar, yoksa okuldan da atılacak, ben de ölsem bu çocuğa kim bakacak, maaşı olsa yine bakacak kimseler bulunur. Haktan konuşamıyor ki kendini nasıl savunacak, bana da bir şey olsa bu çocuk yalnız kalır, ben çocuğumun hakkını istiyorum”.
