“Dileseydik, her ülkeye bir uyarıcı gönderirdik.” (Furkan 51)
Dünyamıza nasıl ki bir güneş yetmektedir; kıyamete kadar gelecek insanlığa da bir peygamber ve bir kitap -Hz. Muhammed ve Kuran-ı Kerim- yetecektir. Güneşin ısısı ve ışığı her varlığın istifadesine amade kılınmıştır. Bunun gibi Kuran’ın ve Hazreti Muhammed (sav)’in ilahî ışığı ve ısısı da, kıyamete kadar gelecek insanlığa tahsis edilmiştir.
Surenin 52. ayetinde, Kuran’ın evrenselliği ve Hazreti Muhammed (sav)’in âlemşümul peygamberliği şu ilahî emirle vurgulanmıştır: “O halde kâfirlere boyun eğme ve onlara karşı Kur’an’la etkili mücadelede (cihatta) bulun.”
Cihat cehdetmektir! Neyin cehdi? Kuran’ı her çağın insanlığına duyurmanın cehdi… Kuran, rahmet yağmurları ve rüzgârları gibidir; onun ihya eden rüzgârları ve dirilten tatlı yağmurları hangi kıtaya ve hangi gönle erişirse orada zorunlu olarak bahar bahçeleri vücuda gelir.
Kuran ve Hazreti Peygamber, insanlığa gönderilmiş birer öğüttür. Oluşmuş kültüre tabi olanlar, gerçeği görmek ve duymak istemez de, Allah’ın mülkünde, Allah’a karşı nankörlük eder ve bir türlü öğüt almazlar.
Düşünmezler ki; meniden insan yaratan, kadını-erkeği bir çift kılan, onları evlilik yoluyla bir yuvada toplayan, çevresindekileri birbirine hısım akraba yapan, Allahtır. (54. Ayet) Allah, Kuran ve Peygamber vasıtasıyla da insanları birbirine yaklaştırır. İşte cihadın bir anlamı da, insanları barışta, sevgide, huzurda, kardeşlikte, paylaşımda birbirine yaklaştırmaktır. Böyleyken insanların ekserisi cihadı anlamayıp Kuran’ın ve Peygamberin cehdini görmeyerek Allah’a şirk koşmaya ve putlara tapmaya devam etmektedirler.
Kuran’ı kalbe indirip kalbindekini yaşamak nefse karşı; anlatmak ise diş âleme karşı yapılması gereken zorunlu büyük cihattır. Nefs ile mücadelede Müslümanın elinde olması gereken gerçek silah Kuran ve Hz. Muhammed (sav)’in sünnetidir. Nefsini Kuran’la terbiye etmeyen her insan mutlak manada terbiyesizdir. Terbiyesizlerin terbiyesizlere cihadı ise körün köre yol tarifi gibidir.
Sonuç: Kuran bütün kıt’aların kitabı, Hz. Muhammed bütün kıt’aların öğüt vericisidir. Bunu Allah dilemiş ve bu şekilde hükme bağlamıştır. Geriye kalan, tabiri caizse, fasaryadan ibarettir. Rabbim, kalplerimizi ve insanlığın kalbini İslam güneşiyle aydınlatsın ve ısıtsın ki, ebedi bahar (cennet) ele geçmiş olabilsin.
Dünyamıza nasıl ki bir güneş yetmektedir; kıyamete kadar gelecek insanlığa da bir peygamber ve bir kitap -Hz. Muhammed ve Kuran-ı Kerim- yetecektir. Güneşin ısısı ve ışığı her varlığın istifadesine amade kılınmıştır. Bunun gibi Kuran’ın ve Hazreti Muhammed (sav)’in ilahî ışığı ve ısısı da, kıyamete kadar gelecek insanlığa tahsis edilmiştir.
Surenin 52. ayetinde, Kuran’ın evrenselliği ve Hazreti Muhammed (sav)’in âlemşümul peygamberliği şu ilahî emirle vurgulanmıştır: “O halde kâfirlere boyun eğme ve onlara karşı Kur’an’la etkili mücadelede (cihatta) bulun.”
Cihat cehdetmektir! Neyin cehdi? Kuran’ı her çağın insanlığına duyurmanın cehdi… Kuran, rahmet yağmurları ve rüzgârları gibidir; onun ihya eden rüzgârları ve dirilten tatlı yağmurları hangi kıtaya ve hangi gönle erişirse orada zorunlu olarak bahar bahçeleri vücuda gelir.
Kuran ve Hazreti Peygamber, insanlığa gönderilmiş birer öğüttür. Oluşmuş kültüre tabi olanlar, gerçeği görmek ve duymak istemez de, Allah’ın mülkünde, Allah’a karşı nankörlük eder ve bir türlü öğüt almazlar.
Düşünmezler ki; meniden insan yaratan, kadını-erkeği bir çift kılan, onları evlilik yoluyla bir yuvada toplayan, çevresindekileri birbirine hısım akraba yapan, Allahtır. (54. Ayet) Allah, Kuran ve Peygamber vasıtasıyla da insanları birbirine yaklaştırır. İşte cihadın bir anlamı da, insanları barışta, sevgide, huzurda, kardeşlikte, paylaşımda birbirine yaklaştırmaktır. Böyleyken insanların ekserisi cihadı anlamayıp Kuran’ın ve Peygamberin cehdini görmeyerek Allah’a şirk koşmaya ve putlara tapmaya devam etmektedirler.
Kuran’ı kalbe indirip kalbindekini yaşamak nefse karşı; anlatmak ise diş âleme karşı yapılması gereken zorunlu büyük cihattır. Nefs ile mücadelede Müslümanın elinde olması gereken gerçek silah Kuran ve Hz. Muhammed (sav)’in sünnetidir. Nefsini Kuran’la terbiye etmeyen her insan mutlak manada terbiyesizdir. Terbiyesizlerin terbiyesizlere cihadı ise körün köre yol tarifi gibidir.
Sonuç: Kuran bütün kıt’aların kitabı, Hz. Muhammed bütün kıt’aların öğüt vericisidir. Bunu Allah dilemiş ve bu şekilde hükme bağlamıştır. Geriye kalan, tabiri caizse, fasaryadan ibarettir. Rabbim, kalplerimizi ve insanlığın kalbini İslam güneşiyle aydınlatsın ve ısıtsın ki, ebedi bahar (cennet) ele geçmiş olabilsin.
