Danıştay 10. Dairesi, SGK hizmet dökümünde görülen işten çıkış kodları ve fesih nedenleriyle ilgili önemli bir karara imza attı. E-Devlet üzerinden alınan SGK tescil ve hizmet dökümünde yer alan çıkış nedenlerine ilişkin kod ve açıklamalar, hem Kişisel Verilerin Korunması Kanunu’na hem de anayasal çalışma hakkına aykırılık oluşturduğu nedeniyle iptal edildi. Yani işe müracaat ederken istenen hizmet dökümündeki çıkış kodu artık SGK’nın sistemde yaptığı düzenleme ile görülmeyecek.
Tabi karar açıklandıktan sonra bazı işverenler, “işçinin yüz kızartıcı suçtan mı, sağlık sorunlarından mı, yoksa disiplin suçundan mı işten çıkarıldığını bizler nasıl bileceğiz? Önceki çalıştığı iş yerinde hırsızlıktan işten çıkarılan bir işçinin bizim iş yerinde de hırsızlık yapması için mi bu karar verildi” şeklinde itirazlarını dile getirdiler.
İşverenler bunları söylerken, yıllardır işçilerden de pek çok şikayet aldık ve hala alıyoruz. Bizlere gelen şikayetlerde “işverenlerin tazminat vermemek, karalamak, kişisel husumetten dolayı kafalarına göre özellikle 29-45-46 nedenli çıkış kodu girdiği” ya da “iş arkadaşımızın yaptığı suçun bizim üzerimize kalması nedeniyle yeni iş bulamadık,” gibi pek çok mağduriyet dile getirildi.
Ayrıca “haksız, hukuksuz bir şekilde işten atıldık. Avukat tutacak paramız olmadığından mahkemeye müracaat edemiyoruz” şeklinde muzdarip olduklarını belirtiyorlar. İçlerinde bir kaçı ise müracaat ettiği mahkeme sürecinin yıllar geçmesinden dolayı süreç içerisinde yeni iş bulmakta zorlandıklarını ve bir işe giremediklerini dile getirdiler.
İşverenin haklı olduğunu ispatlamadan girdiği bir kod, işçinin ömrü boyunca üzerinde leke bırakıyor. Ve yukarıda anlatılanlardan yola çıkarak Danıştay’ın verdiği karar oldukça yerindedir. Böyle bir sorunun ortadan kalkması ya da işverenlerin itirazının çözümü şu şekilde olmalıdır. Diyelim ki bir işçi iş yerinde hırsızlık yaptı ve işveren bunu fark etti ise mahkeme sürecinden çıkacak sonuca bağlı olarak fesih nedeni kod olarak girilmeli, işçilerin gelecekleri, çalışma hayatı, toplum içinde ki itibarı işverenlerin iki parmağı arasına sıkışıp kalmamalıdır.
