İki çift sözüm vardı, kursağımda bıraktın
Sen beni değil, tüm şiirleri yaktın
Oysa, samanyolunu ayaklarına serecektim
Kendimi ay, seni dünya bilecektim
Müptela ettin beni, hicrana gama
Bir başlangıca bak, bir de bak serencama
Şimdi genç ormanlarda ihtiyar ağaçlar tedirgin
Bilmiyorum yokluğun mu yokluğum mu belirgin
Her daim, müsamaha gösterdim, hüsnüzan ettim sana
Hiçbir vakit müsamaha göstermedin, suizan ettin bana
Bilemedin, seni hangi esrarın sarıp sarmaladığını
Göremedin, enginlerde hangi yıldızın kaydığını
İdam mahkumunun bile, son sözü sorulur
Sormadığın son sözüm, seni son gününde bulur
Şimdi bu harap dünyada, bitap gezen bedenler
Söyle hangisi sana mecnun, hani nerede keremler
Dileğim hep şahane ol, istemem perişanını görmek
Bil ki Şeyda aşka aşıktır, birdir ona yaşamak ve ölmek
