Ben sizinle oynamam
Sizin zarlarınız hileli
Benim yüz hatlarıma sinmiş, binlerce yıllık toprak
Sizin yüzünüzde ölümsüzlük ifadesi var
Tutkuyla arzulanan aşk gibidir bana şiir
Her kanayışımda uçurmuş şairlerden, yeni bir ilham kuşanırım
Ben sizinle oynamam
Avucunda beş taş ile beni bekleyen
Çocuklardan utanırım.
Pastel bir zamandır içimde biriken hasret
Ben o zamanın renkleriyle yoğruldum
Ben sizinle oynamam
Hileli zarlarınızdan yoruldum
Tırnaklarını çektiğiniz öksüzlere verdim tırnaklarımı
Sizin tarihiniz kirli, elleriniz kanlı
Ben sizinle aynı sofrada kaşık sallamam
Aç bırakıp öldürdüğünüz
Çocuklardan utanırım.
Ben sizinle oynamam
Zarlarınız mazluma zehir saçar
Benim parmak boğumlarıma biriken emek
Sizin sömürdüğünüz milletlerin alnından akar
Son nefesini veren can gibidir bana şiir
Okyanus ötesine karşı dizelerim isyan kuşanır
Ben sizinle oynamam
Cesedi sahile vuran
Aylan bebekten utanırım.
İçimde sırat köprüsüdür zemini adalet döşeli yollar
Ben o yolun keskinliğinde yoğruldum
Ben sizin masanıza oturmam
Masanızı dağıtmak için doğuruldum
Hürriyetin aydınlık alemine vakfettim emellerimi
Sizin emelleriniz iblisin hayallerinden de karanlık
Ben sizinle oynamam
Oyuncağı, elleri kesilerek alınan
Çocuklardan utanırım.
