Bugün, vatan, millet ve bayrak aşkıyla canını, kanını, yüreğini ortaya koyan, vatanı, milleti uğruna evladından, ailesinden, hayallerinden, dünyasından vazgeçen, kolunu, bacağını, gözünü, sağlığını kaybeden kahraman gazilerimizin günü.
Ne acıdır ki bugün gazilerimizden söz edildiğinde, sahip oldukları makamın ne kadar büyük, ne kadar kutsal olduğu ve ödedikleri bedelin ne kadar ağır olduğu unutulduğu için, insanların aklına gazilik maaşı, ücretsiz ulaşım ve birtakım sosyal haklar geliyor.
Ama ne yazık ki, çoğu insan bedeninin bir parçasını, sağlığını, gençliğini geride bırakan gazilerimizin ve ailelerinin yıllardır sessizce taşıdığı yükün, görünmeyen acıların ve hayat boyu süren mücadelenin farkında bile değil.
Onlara hak ettikleri değer, saygı ve sevgi gösterilmiyor.
Geçmiş yıllardan hafızamda kalan çok acı bir görüntü var:
Gaziler adına verilen bir yemekte gaziler seyirci gibi bir kenara itilmiş, protokole hizmet edilmişti.
Gazisi için düzenlediği yemekte bile gazisini ikinci plana atan bir anlayışın ne kadar samimi olduğunu insan ister istemez sorguluyor.
Bugün, bütün gazilerimizin huzurunda başımızı öne eğerek söylüyorum:
Bizi affedin.
Sizin yaptıklarınızın karşılığını hiçbir maaş, hiçbir madalya, hiçbir tören, hiçbir teşekkür ödeyemez.
Bizler, sizin fedakârlığınızın karşısında ne kadar mahcup olduğumuzu belki anlatamıyoruz.
Hak etmiyoruz belki ama...
Yüreğinizdeki sevgiyle, vatan ve millet aşkıyla haklarınızı bizlere helal edin.
Bizleri affedin...
Çünkü siz vatan için çok ağır bedeller ödediniz.
Bizler ise ödenen o bedelin ne olduğunu görmeyecek, önemsemeyecek, unutacak kadar merhametsiz ve aymaz insanlar olduk.
Gaziler Günü kutlu olsun.
Başta ebediyete irtihal eden gazilerimizi rahmetle anıyor, hayatta olan bütün kahraman gazilerimizin ellerinden saygıyla öpüyorum.
AHMET BERHAN YILMAZ
